گفتم که برو، برو و دیگه برنگرد، اگه دلت مال  دیگری است خیالی نیست، برو اما باور نکن که من تنهایت گذاشتم. برو اگر خودم و خودت را دوست داری دیگر برنگرد. برنگرد که باورم کردم که تو حدیث ترانه‌ام نبودی. برنگرد که اگر برگشتی دیگر نمیشناسمت مگر نشنیدی که شکسپیر بزرگ میگوید:«اگر عاشق کسی هستی بگذار برود اگر قسمت تو بود به پیشت برمیگردد» اما تو برنگرد تا قسمت شرمنده اشکهایم نشود.