بنازم این قلندر را که هنوز از پا نیفتاده است آخه سر رو شونه هاش گذاشته و میگه: تو محشری از همه سری تو یک افسونگری یا حور و پری؟

خواندن این مقاله پرنغز و پر محتوا را به همه دوستداران دکتر شریعتی توصیه میکنم که توسط دختر بزرگوارشان سر کار خانم دکتر سوسن شریعتی به نگارش در آمده است.تو این چند وقت اخیر یکی از بهترین مقالاتی بود که در مورد دکتر شریعتی خواندم به همگی دوستان توصیه میکنم مطالعه اش کنند.

امروز 24 تیرماه شصتمین زاد روز تولد جناب اردلان سرفراز میباشد خیلی دوست داشتم که یک مطلب درست و حسابی در مورد ایشان و ترانه های ماندگارش بیاورم اما یکی از ترانه های ایشان را انتخاب کردم که تابحال کمتر کسی اینو شنیده است و اونم ترانه اجاق است که در پانوشت ترانه خودشون هم متنی به این ترانه اضافه کردند و دلیل سرایش این ترانه را گفته اند. امیدوارم که ایشان همیشه و  هر جا که هستند سبز و سرفراز باشند.

غریب و گُنگ و بی فریاد ، اُجاقی سرد و خاموشَم

نَفَسهام سرد و یخ بسته ، زمستون ِ تو آغوشَم

یه روز تو سینه ی ِ سَردم ، هزاران شعله بر پا بود

تَنم فانوس ِ شب سوز ِ شبای سرد ِ یلدا بود

*

یه شب بادی غریب اومد      

 تا صبح بارون به من بارید

نمی شد باورم اما                   

چشام خاموشیمُ می دید

من ُ خاموش می کرد بارون   

می بُرد خاکسترامُ باد

چشام در انتظارِ اشک           

لبام در حسرت ِ فریاد

*

حالا خالی تر از خالی           

اُجاقی سرد وخاموشم

نفسهام سرد و یخ بسته       

زمستون ِ تو آغوشم

اُجاقی خالی و خاموش          

مِثِ یه قلب ِ بی خونه

یکی با دست ِ آفتابیش         

تو رگهام خون می جوشونه

می دونم شعله وِر می شَم     

می سوزونم زمستونُ

می گیرم با سرانگشتم          

همه نبضای لرزونُ

می دونم شعله وِر می شَم     

می سوزونم زمستونُ

می گیرم با سرانگشتم          

همه نبضای لرزونُ                 

تهران – 1352

شعر و عشق به هنر ، انسان و آزادی را ، از تبرّکِ دست و دامانِ اولین آموزگارم – مادرم – دارم و عشق به آزاده شیرِ بسته به زنجیر – دکتر مصدق – را هم از او در جان دارم . مادرم تصویرش را از ترسِ گزمه ها در پستوی خانه و عشقش را در نهانخانه ی دل پنهان کرده بود . او از پدرش و برادر ارشدش – صادق سرفراز – که سرفرازی قبیله ی من از اوست ، آموخته بود و من هم از آموختم . زنده یاد – فتحعلی سرفراز – پدربزرگ من ، صاحب امتیاز روزنامه ی سیاسی ِ " گرداب" در استان فارس بود و فرزند ارشدش شادروان صادق سرفراز ، نویسنده و محقق بزرگی که تجسم عینیِ شرافتِ قلم تا آخرین نفس بود ، سردبیری ِ آن روزنامه را در زمان ِ زمامداری کوتاه دکتر مصدق به عهده داشت .آن بزرگواران هر دو از عاشقان مصدق بودند و پس از سرنگونی حکومت ملی مصدق به یاد دارم که مادرم روزنامه های توقیف شده ی " گرداب" را مخفی کرده بود .گویی که عشق مصدق در خانواده ی ما ارثی بود ، مادرم هم این عشق را از پدر به ارث برده بود . همانگونه که بارها گفته و می گویم ، هرگاه خانه از اغیار خالی می شد مادرم این بانوی بزرگوار و آزاده ، روزنامه های " گرداب" و "شورش" و اعلامیه های مخفی شده را از نهانگاه بیرون می آورد و ساعتها به خواندن و دوباره خواندن آنها می پرداخت . با حسرتی بر آنها دست می کشید و با دریغ نگاهشان می کرد . نام مصدق برایش همیشه مترادف با آزادی و میهن پرستی بود و هنوز هم هست . در بسیاری از آن لحظه ها تصویر آن اَبَرمرد را به من نشان می داد و می گفت : او را به حیله و خیانت خاموش کردند اما آتش ِ زیر خاکستر را هرگز نتوانستند ... دیر یا زود این اُجاق روشن خواهد شد و آتش زیر خاکستر دوباره زبانه خواهد کشید . گفته هایش در ذهن من نقش می بست و تا سال 1348-49 فکر آن اجاق با من بود تا سرانجام این شعر را بر اساس همان نظر و همان فکر سرودم . شماعی زاده هم انصافا آهنگی مناسب برای آن نوشت که بعد از دردسرهای فراوان با اداره ی نگارش ساواک به گونه ای که مورد نظر من بود اجرایش کرد . این ترانه در حقیقت ادای دین ِ من به مادرم و تمام آدمهایی است که از آنها در اینجا نام بردم و ادای دین من به رهبرِ ملی و سرزمینم است . اجاقی که هرگز خاموش نخواهد شد و آتش همیشه در آن شعله ور ، عشق به آزادی و آزادگی ِ مردانی چون مصدق ، امیر کبیر و ... است .

اردلان سرفراز

یکی از علاقه های عجیب من خریدن عطرها و ادکلنهای مختلف و امتحان رایحه های مختلف است به شخصه خودم ، Chairman،  Davidoff Echo Menو nice را خیلی دوست دارم و از رایحه  euphoriaبسیار لذت می برم. گذشته از اینها از اسپریهای مختلف هم زیاد استفاده میکنم از آدیداس و نایک اسپرت بگیر تا نیوا و axe، تنوع طلبی دارم. اکثر مواقع در خانه دو سه تا ادکلن و اسپری مختلف وجود دارد و حتی همیشه داخل کیفم اسپری و ادکلن همراهم است. اما گذشته از این حرفها میخواستم در مورد خرید ادکلن یک توصیه خوب و مفید به همه دوستان بکنم.

از نظر تجربه ماندگاری هر ادکلن به میزان رایحه و اسانس موجود در آن بستگی دارد به طوری که هر چقدر رایحه ادوکلن زیاد باشد ماندگاری ادوکلن هم بیشتر خواهد بود.

اما نکته که در این میان است از کجا باید فهمید که این رایحه چقدر در هر شیشه ادکلن وجود دارد، از آنجایی که هیچوقت سازندگان ادکلن از درج رقم دقیق اسانس موجود بر روی شیشه ادکلن خودداری می کنند پس باید راهی باید برای فهمیدن این مساله وجود داشته باشد.

سازندگان عطر و ادوکلن برای این منظور از یک استاندارد خاصی تبعیت می کنند و با استفاده از سه عبارت به طور تقریبی میزان اسانس را بر روی شیشه درج میکنند. نکته ای که کمتر کسی است که به این مساله توجه کنند.

درج عبارت Eau de cologne نشانگر این است که 4 الی 8 درصد این ادکلن دارای ترکیبات معطر می باشد.

وجود عبارت Eau de toilette بر روی شیشه ادکلن یعنی اینکه این عطر دارای 8 الی 15 درصد اسانس و معطرات می باشد.

اما بهترین و بیشترین مقدار ترکیبات معطر در یک ادکلن که به میزان 15 تا 23 درصد می باشد مربوط به ادکلنی است که عبارت Eau de perfume درج شده باشد.

یکی از نکاتی که باید در زمینه خرید عطر لحاظ کرد گرمی و خنکی هر رایحه است. بخصوص در فصول مختلف سال باید این مساله رو رعایت کرد. اصولا در فصل گرما باید از عطرهای خنک و سرد استفاده کرد.

امیدوارم که لحظات خوب و خوش و زیبائی با هر نوع عطری که انتخاب می کنید داشته باشید.

اگه می دونستم کی سر نوشته آدما رو می بافه ... بهش می گفتم ماله من و بشکافه*

دنیای این روزای من یه دنیایی دسوت داشتنی است که فقط خودم میدونم که لذت چیه. یه چند روزی پدر و مادرم مهمونم بودند هیچگاه فکر نمیکردم مستقل شدنم و تنهائیم باعث بشه که بابا و مامان مهمونم بشن انگار همین دیروز بود که سر دیر اومدن به خونه دلواپسم میشدن. عجب دنیایی شده.

هیچوقت رضایت نداشتم و ندارم نیمدونم دلیلش چیه اما شاید دلیلش اینه که شصت و یکی هستم و اردیبهشتی. مغرور و از خود راضی و خودخواه.

بیشتر وقتها تو فیس بوک پلاسم و می چرخم. یه زمونی بانک اس ام اس بچه ها من بودم همیشه یه چیزهایی تو چنته داشتم واسه رو کردن تو مناسبتها بعضی از دوستانم منتظر من بودند تا من اس ام اسی بزنم تا اونا هم برای بقیه فوروارد کنند اما این روزها اس ام اس هایم رو تو  wall فیس بوکم می نویسم تا شاید یه عده بهش like بزنند اما دوستان صمیمیم زیاد با این محیط آشنا نیستند و همیشه میگن ها این فیس بوکی که وگفتی یعنی چه؟؟

دیشب داشتم یه شعر از عمران میخوندم که میخواستم بریا دوستان اس ام اس کنم اما دیدم خیلی وقته که از دوستان خبری ندارم واسه دل خودم خوندم و بعدش هم نعشه اون شعر دلنشین بودم که شامم سوخته و جزغاله شد. مجردی خیلی خوبه اما این قسمت آشپزیش مصیبه اعظمه.

آدم به جرم خوردن گندم
با حوا
شد رانده از بهشت
اما چه غم
حوا خودش بهشت است**

بعدش هم پیش خودم زدم زیر آواز و به سبک گلپای عزیز خوندم:

پیش ما سوختگان، مسجد و میخانه یکیست
حرم و دیر یکی، سبحه و پیمانه یکی است
عشق آتش بود و خانه خرابی دارد
پیش آتش، دل شمع و پر پروانه یکیست***

آره تو فیس بوک میگردم و خاطراتم رو خط خطی میکنم و ترانه هامو آتیش میزنم. انگار دوباره دارم شاعر میشم. دلم یه گیتار میخواد. اولین پولی که دستم بیاد گیتار میگیرم تا حالم خوب بشه.

بعضا تو فیس بوک عکسهایی رو میبینم که دلم رو هوائی میکنه. مثل عکسهایی که ..... ای بابا بی خیال دست رو دل بی صاحابمون نذارید که خونه و واسش روضه خونی نیس.

این روزهای گرم هم حسابی دمار از روزگارمون درآورده. هر کاری کنیم باز گرما است. بخصوص تو محیط کارگاهی ما که دیگه وحشتناکه.

* دیالوگی از خانه ای روی آب ساخته  بهمن فرمان آرا

** عمران صلاحی

*** عماد خراسانی

راستی این تصویر نیز از استاد کاتوزیان می باشد

این مطلب رو نزدیک یک سال پیش یکی از دوستان برایم ایمیل کرده اما متاسفانه هیچ منبعی نداشتم و با دو سه نفر از دوستان سینمائی که صحبت کردم صحت این مطلب رو برایم تائید کردند با این حال از دوستانی که منبع این مطلب رو دارند خواهشمندم که برایم کامنت کنند.

این روزها درگیری زندگی برایم زیاد شده و فرصت زیادی برای تو نت بودن ندارم اما مطالب همه دوستان رو دنبال میکنم اما تا حدودی از کامنت گذاشتن محروم شدم که امیدوارم زودتر این مورد هم درست بشه.

عباس شباویز (که چندی پیش درگذشت)، تهیه‌کننده فیلم «قیصر» تعریف می‌کند: «اواخر سال 46 یا اوایل سال 47 بود که یک شب در رستورانی انتهای خیابان سلطنت‌آباد (پاسداران امروز) شام می‌خوردم که بهروز وثوقی، آقای کیمیایی را به من معرفی کرد. آن شب که او را دیدم درباره سناریوی قیصر صحبت کرد.گویا قبل از آن چند تهیه‌کننده دیگر از جمله میثاقیه و اخوان‌ها آن را خوانده و رد کرده بودند. اما من در همان برخورد اول، مسعود کیمیایی را جوان بسیار خوب و مودبی دیدم و برای فردا دعوتش کردم به استودیو آریانا فیلم، فردا آمد و قصه‌اش را که در یک کتابچه خطی نوشته بود، برایم خواند. خوشم آمد، دیدم قصه اصیل است، حرف دارد، مسائل سنتی نیز در آن وجود دارد؛ منتها کمی می‌بایست رویش کار می‌شد... در سناریوی اولی که مسعود نوشته بود شخصیت فرمان زنده نبود و قصه از قطاری که قیصر با آن می‌آمد شروع می‌شد. من پیشنهاد دادم که فرمان را زنده‌اش کنیم و ده دقیقه اول بدون حضور بهروز باشد.»
عباس شباویز می‌گوید که فیلم «قیصر» هنگام درخواست پروانه نمایش به مدت 7-6 ماه توقیف شد ....
و بعد با دوندگی‌های زیاد توانستند اجازه نمایش فیلم را بگیرند. در مورد این‌که فیلم توسط اداره نمایش‌ها سانسور شد، شباویز در مصاحبه‌ای توضیح می‌‌دهد: «نه سانسور نشد فقط در مورد صحنه پایانی فیلم گفتند که پلیس باید قیصر را دستگیر کند که کیمیایی با کلوزآپی که توی قطار به عنوان آخرین پلان ازصورت بهروز گرفت (که پلیس در همین لحظه او را می‌بیند و قیصر لبخندی از سر رضایت و آرامش می‌زند) فیلم را با شکل خوبی پایان داد...» فیلم «قیصر» ابتدا در دو اکران خصوصی نمایش داده می‌شود. یکی از آن‌ها در سالن کوچک بالای استودیو مولن‌روژ بود و به گفته عباس شباویز حتی دکتر شریعتی را هم برای تماشای فیلم می‌آورند. شباویز می‌گوید: «در شب نمایش خصوصی سینما مولن‌روژ (سروش فعلی) مرحوم دکتر شریعتی را آوردیم. در تاریکی وارد سالن شدو در تاریکی رفت. در حقیقت بدون این‌که کیمیایی بداند، سناریوی قیصر را نیز داده بودم او بخواند. همان موقع نظرش این بود که اگر این فیلم درست ساخته شود تنها فیلمی است که به سیستم «نه» گفته است. بعد از تماشای فیلم هم خیلی خوشش آمد.» فیلم «قیصر» از صبح چهارشنبه 10 دی ماه 1348 در سینماهای مولن‌روژ، دیانا (سپیده فعلی)، مهتاب (شهر قشنگ فعلی)، رکس، لیدو، شهوند، نپتون، همای، اسکار، اورانوس، پاسارگاد، شرق و به عنوان برنامه افتتاحیه سینما رنگین‌کمان در خیابان شهرستانی میدان امام حسین به نمایش درآمد. 3 هفته نمایش در این 13 سینما مبلغ 1800000 تومان برای فیلم فروش به ارمغان آورد. «قیصر» در سال 1349 نیز بعد از دریافت جوایز سپاس از صبح چهارشنبه 17 تیر ماه مجددا در سینماهای مولن‌روژ، دیانا، مهتاب، رکس، شهوند، لیدو، نپتون، رنگین‌کمان، ژاله، همای، اسکار، پاسارگاد، اورانوس، شرق و چرخ فلک به مدت 3 هفته اکران شده و نزدیک به 2‌میلیون تومان فروش کرد. «قیصر» با یک حساب تقریبی در اکران اول و دوم تهران 3600000 تومان فروخت که با در نظر گرفتن میانگین قیمت بلیت 3‌تومان در آن تاریخ، تعداد یک‌میلیون و دویست هزار نفر در تهران از فیلم دیدن کردند. جمعیت تهران در آن تاریخ بالای 3‌میلیون نفر بوده است و با توجه به این میزان جمعیت در طول یک سال 40‌درصد جمعیت تهران فیلم را دیده‌اند. «قیصر» اکران‌های مجدد بسیار داشته است، به روایت عباس شباویز قیصر از تاریخ اولین نمایش یعنی 10 دیماه 48 تا تعطیلی سینماها در آبان 57 مجموعه 200 میلیون تومان فروخته است .که با احتساب میانگین قیمت بلیط در طول 9 سال نمایش خود بیش از 65 میلیون نفر فیلم قیصر را روی پرده سینما دیدند که هنوز هم رقمی بی سابقه و دست نیافتنی است .

مهم اینه که ما دوباره برمیگردیم. ایرادی نداره انتظار قهرمانیمون 24 ساله شد اما مطمئنا از این شکستها پیروزی خواهیم ساخت. همون طوری که ال دیه گو پس از اسپانیای 82 در مکزیک 86 توپخانه اش را به راه انداخت. از بکن بائر مایه نمیذارم که بعد از شکست مکزیک 86 اومد ایتالیا 90 را فتح کرد.

اسطوره ما دیه گوی بزرگ است. چهار گل خوردیم ایرادی نداره در انتقام هنوز بسته نشده است. مگه یادتون رفته که چهار ماه پیش تو آلمان چه جوری جرمنیها تحقیر شدند. ایرادی نداره اگه اینبار ما باختیم در عوض چنان تلافی خواهیم کرد که دنیا در مقابلمان تعظیم خواهند کرد همانگونه که 86 به افتخار دیه گوی بزرگ کلاه از سر خود برداشت.

ما یاغیها همیشه یاغی هستیم حتی وقتی ببازیم هم دست از یاغیگری برنمیداریم.

درسته که مارادونا و مسی و توز و هیگوئین و همه سربازانش شنبه سیاه باختند اما مطمئنا دوباره تاریخ را تکرار خواهند کرد.

ما هم به افتخار این یاغیگری دوباره ویوا آرژانتینا سر خواهیم داد. عصیان در همه رگهای مردای مارادونا جاریست حتی اگه چهار تا بخورند.

2010 آفریقای جنوبی مثل اسپانیا 1982 برای آرژانتین رقم خورد و مطمئنا برزیل 2014 هم مثل مکزیک 1986 خواهد بود.

آره من خیلی پررو هستم که بعد از خوردن 4 گل باز دم از مارادونا میزنم.

مارادونا تمام خاطرات کودکی من است. من وقتی 8 سالم بود فینال 90 برگزار شد و با اشکهای مارادونا اشک ریختم. عاشق حرکات کانیجیا بودم و حتی میتونم به اغراق بگم که به خاطر حضور ردوندو در رئال مادرید طرفدار این تیم شدم. 94 هیچوقت دوپینگ مارادونا رو باور نکردم. با اینکه بعد از حذف آرژانتین طرفدار ایتالیا شدم اما آرژانتین رو یه جور دیگه دوست داشتم و حالا هم معتقدم و بهش ایمان دارم که مارادونا اینبار این شکست رو با پیروزی بزرگتری تلافی خواهد کرد.

مطمئنا مسی چهار سال بعد با بازوبند کاپیتانی رهبر میدان آلبی سلسته خواهد بود. همانطوری که مارادونا در 86 رهبر بود.

دنیا بدون یاغیها یه دنیای بی فایده است. آرامش فقط مال قبرستان است. من که با این واژه غریبم پس دیگه هیچگاه به دنبالش نخواهم رفت و تنها زمانی از هیجان و شور خواهم افتاد که قلبم از کار بیفتد.

زنده باد یاغیهای تخس پررو.

این یادداشت رو چند روز پیش نوشته بودم اما امروز ایمیلی به دستم رسید که کارلوس مالبران،روزنامه نگار آرژانتینی قبل از شروع جام جهانی به مارادونا نوشته است که خوندنش خالی از لطف نیست:

دیه گو!دروازه قلب همه غارت شدگان به روی تو گشوده است

کارلوس مالبران

روزنامه یونگه ولت- ترجمه رضا نافعی

  می خواهم به خاطرات بازگردم. تا نه تو خود را فراموش کنی و نه مردم تو را.

بچه ای بودی از حلبی آباد فی اوریتو. یکی از آن محلات تو در توئی که رسما وجود ندارند. سرپناهی با گل و مقوا و حلبی که رانده شدگان بی عدالتی در آن ها شب را صبح می کنند و  سیاستمداران ترجیح می دهند حرفی از آنها نزنند.

تو از افریقای جنوبی باز می گردی. اما می دانی که فوتبال تنها سرگرمی مردم ساده ایست که با هیجان خود را در آن غرق می کنند تا زندگی سخت و ناگفتنی روزمره خود را فراموش کنند. تو از همین مردمی. زندگی تقریبا هیچ چیز به تو نداده بود و تو با کفش های پاره ات، مثل هزاران بچه دیگر آرژانتینی، روی زمین می دویدی و تسلیم نمی شدی.

سال 1973 کسی به تو گفت: پسر! ما یک تیم برای مسابقات محلی "ئِویتا " می خواهیم تشکیل بدهیم. دلت می خواهد در آن بازی کنی؟

تو با آن پاهای لاغرت به عقابی در زمین تبدیل شدی. چنان که هیچکس نمی خواست در برابر تو قرار گیرد.

تو که نام "پیازچه" را برای تیم خودت در آن جام محلی انتخاب کرده بودی، برنده آن جام شدی و در سال بعد قهرمان و سپس در 136 بازی بعدی کسی بر تو چیره نشد.

تو را به پرو بردند و به اورگوئه دعوت کردند. تو هنوز دوازده سالت نشده بود که قهرمان بودی. کسی به این فکر افتاد که تو را در تیم جوانان آرژانتین جای بدهد و این نخستین کار غیر قانونی در زندگی تو بود، زیرا تو هنوز جوان هم نبودی. نامت را عوض کردند  و دو سال سنت را بالا  بردند  تا بتوانی در تیم جوانان بازی کنی. این تلاشی بیهوده بود زیرا وقتی بازی تو را می دیدند  می پرسیدند این بچه اعجوبه کیست؟ بنابر این فکر کردند بهتر است تو را از تیم بیرون بیآورند و تنها در زمان استراحت میان دو بخش بازی تیم های اول، برای بازیکنان با توپ "شیرینکاری" کنی.

تو جادوگر بدنیا آمده ای، توپ همیشه آنگونه می چرخد که تو می خواهی، و یا برعکس، تو همیشه همانطور می چرخی که توپ می چرخد.

وقتی غرق شادی به حلبی آباد خود باز گشتی، با هیجان گفتی: "مادر! به من مزد دادند".  هنوز هم یک فیلم تبلیغاتی از کوکا کولا هست که  در آن پسربچه ای در آن  معجزه می کند.

تو طی دوسال عضویت در  تیم جوانان آرژانتین، این تیم را از مقام نهم  به مقام اول رساندی. در سال 1978 با وجود آنکه تو در مسابقات کشوری در راس همه گل زن ها قرار گرفته بودی و  گل زن  اول کشور بودی، "منوتی" تو را برای بازی در تیم ملی انتخاب نکرد.

سال بعد تو ما را قهرمان تیم های جوانان جهان کردی. "ریور" می خواست تو را استخدام کند و به تو همان پولی را بدهد که در آن زمان  بهترین قهرمان فوتبال "اوبالدو فیلول " می گرفت، اما تو تصمیم گرفتی عضو "بوکا" بمانی، گرچه "بوکا" نمی توانست آن پول را به تو بدهد. ما را قهرمان کردی، اما مدت زیادی نماندی. اروپا همیشه پول بهتری می داد. اول به "سویلا" رفتی و بعد به "ناپل".

مسابقات جهانی فوتبال سال 1986 در مکزیک بنام تو ثبت شد. پرواز "مارادونا" روی زمین هرگز فراموش نخواهد شد. توپی را که تو  به اعماق دروازه حریف  وارد می کردی، گل نبود، مارادونا گل نمی زد، مارادونا انتقام می گرفت. انتقام تمام رانده شدگان سرمایه داری میهنش را. "فیفا" مجبور شد به تو لقب بهترین بازیکن قرن بیستم را بدهد. البته برخلاف میلش و با دندان قروچه.

دیه گو!  الیگارشی فوتبال تو را دوست ندارد، اما تو در قلب همه ما جای داری. هرگز فراموش نخواهیم کرد، وقتی تو به جهنم اعتیاد افتاده بودی، روزی که می بایست تو را برای درمان فوری به بیمارستان برسانند،  انبوه مردم، هراسان در اطراف بیمارستان جمع شده و ترافیک را مختل کرده بودند. کسی پلاکارت بزرگی را بالای سرخود گرفته بود که روی آن به خط درشت نوشته شده بود "آسمان باید منتظر بماند ".

بازار می تواند بپذیرد که تو نابغه فوتبال هستی، ولی نمی تواند بپذیرد که تو غرامتی هستی برای جامعه ای سرخورده از حکومت های پی در پی  دیکتاتوری نظامی . تو را که خواستار تشکیل اتحادیه برای بازیکنان فوتبال هستی، فیفا نمی تواند ببخشد.  تو  را که بازیکنان را  "کارگران فوتبال" می خوانی. وقتی تو یک مدرسه بنیاد می گذاری، یا  وقتی تو از مردم  دعوت می کنی به  کودکان فلج و  بینوا  کمک کنند، هیچ روزنامه ای درجهان این خبر را در صفحه اول خود جای  نمی دهد. آنچه نا بخشودنی است اینست که در اینگونه موارد همیشه می گوئی، تو فقط اندکی از آن چه را که ثروتمندان صاحب قدرت از مردم ربوده اند، به آنها باز می گردانی .آنها دیدار تو با چاوز را نمی بخشند. آنها نمی توانند فراموش کنند که تو تصویری از چه گوارا را روی بازویت خالکوبی کرده ای. یا این که تو هنگام کنفرانس سران در"ماردل پلاتا" از مردم خواستی علیه حضور بوش تظاهرات اعتراضی کنند.

حتی روزنامه های بزرگ جهان عکس تیم ملی فوتبال آرژانتین را که هنگام خداحافظی  برای  پرواز به آفریقای جنوبی، روی پارچه ای به خط درشت نوشته بودند "ما می خواهیم که مادر بزرگان "پلازا  دِ  مایو" نامزد دریافت  جایزه صلح نوبل شوند منتشر نکردند. آنها این خبر را هم منتشر نکردند که تو رئیس سازمان کودکان ناپدیده شده را در آغوش گرفتی. سازمانی که برای باز گرداندن کودکان ربوده شده  در دوران دیکتاتوری نظامی به خانواده های واقعی آنها مبارزه می کند. تو قبل از آغاز مسابقات جهانی گفتی: "یکی می تواند توپ را به گوشه ای بزند تا تمام زحمات تو به باد رود".

حق با توست. همه چیز ممکن است، ولی بهمین دلیل و دلائل فراوان دیگر میل دارم بتو بگویم : حتی اگر هم چنین اتفاقی افتاد، نگران نباش. چون تو وظائف خود را در برابر همه ما انجام داده ای. ممنون که تو مارادونا هستی.

ممنون، قهرمان !

اینم استقبال از آلبی سلسته (+)

امروز بیش از ۱۰ هزار هوادار تیم ملی‌ آرژانتین به فرودگاه Ezeiza در شهر بوینس آیرس رفتند و بر خلاف آنچه انتظار می‌‌رفت خواهان ماندن pibe (مارادونا) در راس هدایت تیم ملی‌ آرژانتین شدند! در خیابان‌های اطراف فرودگاه که مملو از جمعیت بود به‌همراه تعداد بسیار زیادی اتوبوس و اتومبیل شخصی‌، همه با پرچم آرژانتین، یا منقش به رنگ‌های آبی و سفید با فریادهای "دیه‌گو نرو دیه‌گو نرو" خواهان ماندن pibe در راس هدایت تیم ملی‌ خود شدند!

این روزها حال و حوصله نت رو ندارم این مقاله رو هم چند وقت پیش اینجا دیدم گفتم برای اینکه اینجا خالی از عریضه نباشه و از آنجایی که من به شکلات علاقه ای بسیار زیاد دارم. اعتراف میکنم که تنها نقطه ضعف من اینترنت و شکلات و چلچراغ هست که در هیچ صورتی ازشون نمیگذرم تازه این روزها هم از شکلات محروم شدم. دلیلش بماند که نمیتونم بگم. اما من یه بسته شکلات آلمانی شوکوتن خوشمزه میخوام. راستی بین ایرانی ها اگه دوست دارید شکلات تلخ شیرین عسل از همه شون بهتره. آی سودا و پارمیدا اصلا خوب نیستند. مارک دیگه ای ندیدم که شکلات تلخ بزنه.آخ که من این روزها حالم خوشه اونم بخاطر مارادونای خوبمون. سعی میکنم در آینده یه مطلب خوب در این مورد بنویسم. این روزها با پیروزی آل بیسلسته شکلات می چسبه. آی گفتم.

مزایای تغذیه‌ای شکلات‌های تلخ

موادغذائی حاوی آرژینین زیاد و لیزین کم می‌توانند شرایط را برای فعالیت ویروس‌های گونهٔ هرپس (Herpes virus) فراهم آورند. با توجه به این‌که شکلات یکی از موادی است که نسبت آرژینین به لیزین در آن زیاد است، به افرادی‌که زمینهٔ تبخال زدن دارند توصیه می‌شود کمتر شکلات مصرف کنند و با توجه به این‌که درصد مادهٔ خشک شکلات تلخ زیاد است در افراد مبتلا به این عارضه، محدودیت مصرف این نوع شکلات باید بیشتر رعایت شود. بررسی‌های بلندمدت نشان می‌دهند که مصرف این نوع شکلات به‌دلیل داشتن کافئین زیاد در زنان مبتلا به بیماری فیبروکیستیک پستان (fibrocystic breast disease) باعث تشدید عوارض بیماری می‌شود. با توجه به این‌که کافئین اسیدمعده را افزایش می‌دهد، مصرف موادغذائی حاوی کافئین زیاد، مانند شکلات تلخ، ممکن است باعث وخامت زخم‌معده در افراد مبتلا به این بیماری شود. همچنین بیماران مبتلا به رفلاکس معدی مری باید مصرف موادغذائی حاوی کافئین زیاد را محدود کنند. کافئین ماده‌ای محرک است و تأثیرات آن تا ۲۰ ساعت در بدن باقی می‌ماند. از این‌رو، افراد مبتلا به بی‌خوابی باید از مصرف این‌گونه شکلات‌ها خودداری کنند. برای افرادی‌که کلیهٔ سنگ‌ساز دارند و همچنین افراد مبتلا به سیروز کبدی (Schirrhosis Liver) مصرف این نوع شکلات‌ها به ترتیب به‌دلیل داشتن اگزالات و مس زیاد توصیه نمی‌شود. 

منبع

Dağlar

کوهها

Yüce dağların başında

روی بلندترین قله کوهها

Bir taş olsam inlesem

مثل یک سنگ شده و زاری می کنم

İçimdeki acıları

دردهای درونم را

Bir yol olsa söylesem

من از هر راهی که ممکن باشد می گویم

Gücüm yetmez ayrılığa, yürek dayanmaz

به اندازه کافی طاقت دوری و جدائی را ندارم. دلم صبر نمیکند

Mesafeler çok olsada

اگر فاصله ها هم زیاد شود

Seven unutmaz

عاشق فراموشکار نمی شود

Sözüm geçmez yokluğuna

قول و قرار من همیشه پابرجاست

Yürek dayanmaz

دل صبر نمیکند

Yalan bilmez sevdalara

عشق، دروغ و دورنگی نمی شناسد

Hesap sorulmaz

اهل حساب و کتاب نیست

Dağlar yoluma ben dolsa

کوهها اگر راهم را ببندند

Sevdan içime dert olsa

عشق و محبت در درونم به درد و هجران مبدل شود

Gözüm yaş yerine kan dolsa

به جای اشک از چشمانم خون ببارد

Söz verdim

من قول داده ام

Vazgeçmem!!

از تو نمی گذرم

این ترانه رو دو سه سال پیش گونل خواننده زیبا و خوش صدای آذری اجرا کرده است و من تو این چند وقت پیش خیلی دلبسته اش شدم. اونقدر این ترانه رو در محیط کاری گوش می کنم که یکی از دوستان میگه نکنه اینو هم خزش کنی.

کارهای گونل رو خیلی دوست دارم و احساس عجیبی تو آهنگاش جاری است که تو کارهای کمتر خواننده ای دیدم.

نمیدونم چرا ما ایرانی ها زا اجرای چنین ترانه هایی عاجز هستیم و ترانه هایمان خالی از احساس شده است. چند روز پیش که این ترانه رو شنیدم اشکام امونم ندادند و بی اختیار جاری شدند. هیچگاه به معنای عام عاشق نشدم اما میدانم که همیشه عاشقم و شیشه احساسم خیلی زود ترک بر میدارد و آب بر زمین ریخته میشود. فرقی نمیکند که یه روز ترانه لئونارد کوئن با نام «You know who I am» باعث این احساسم شود یا با ترانه های سلن دیون و انریکو یا با شنیدن صدای روحبخش گلپا و معین و امید وقیت عشق جاری است دیگر با هر بهانه ای عاشق هستی. فرقی نمیکند که ساخته بی کلام سارا نجفی به نام رویا رو گوش کنی یا با ترانه های گونل به اوج برسی. عشق در هر زبان و موسیقی جاری باشد به دل آدم می نشیند و من به تجربه اینو دیدم. این روزها عشق در جامعه ما گوهر گم شده است. همه اهل حساب و کتاب شده اند. یه زمانی همین ترانه Dağlar حکایت خودم بود. اما منم مثل بقیه شدم اهل مبارزه نیستم و همش در حال فرارم و مهمتر از همه دارم از خودم فرار میکنم.

این ترانه رو اینجا آوردم تا از خواننده یاد کنم که زیاد طرفدار خاصی در ایران ندارد. زیبائی خاصی ندارد اما صدایی به غایت دلنشین و زیبا دارد که از شنیدن صدایش هیچوقت خسته نمی شوی. گونل خودش علاقه خاصی به زنده یاد هایده دارد و ترانه هایش را بسیار زیبا اجرا میکند و زبان فارسی را مثل زبان مادریش عالی صحبت میکند. شاید اگر اغراق نباشد گونل را می توان گوگوش آذربایجان خواند (هر چند که گوگوش عزیز خودش نیز یک آذری زبان می باشد) چرا که همچون گوگوش از کودکی و در خانواده ای اهل موسیقی بزرگ شده است و در عرصه هنری هم مثل گوگوش فردی موفق است.

دوستان اگر در ترجمه ترانه ایرادی است به بزرگی خودتان ببخشید بهرحال من زیاد هم به زبان ترکی استانبولی مسلط نیستم اما این ترانه رو هم خودم ترجمه کردم. سعی کردم روح کلی ترانه رو حفظ کنم.

برای دانلود این آهنگ زیبا به اینجا مراجعه کنید.

پی نوشت:

دوستی بهم در مورد عکس گونل تذکر داده بود. که باید به خدمت دوستان برسانم که من خودم گونل رو به قدری دوست دارم که لینک وبلاگش رو در اول لینکهای روزانه ام قرار دادم. از نظر من گونل مثل گوگوش است و به همان مقدار جذاب و دوست داشتنی است.امیدوارم دوستانی که میگن چرا چنین عکسی رو گذاشتم متوجه باشند که زیبائی همیشه قابل ستودن است. گونل زیباست اما من بیشتر به خاطر هنرش بهش احترام میگذارم و مهم تر از همه خیلی هم به ایرانی ها محبت دارد. در ایران هم طرفداران زیادی دارد که دوسش دارند.

امیدوارم که امسال بعد از سه سال کاستش بیرون بیاد تا باز از شنیدن صدایش لذت ببریم. من یه ترانه مشترک از گوگوش و گونل است که شاید به زودی برای دانلود بذارم. تا شما از شنیدن آیریلیک با صدای گونل لذت ببرید.