درود جناب فرامرز اصلانی
بسیار خوشحالم که بعد از نزدیک نه سال از آخرین آلبومتان به نام روزهای ترانه و اندوه هم اینک آلبوم خط سوم پیش روی ماست. چقدر از شنیدن این آلبوم خرسندم. وقتی سال گذشته شما را همچون گوگوش و داریوش و امید و سایر هنرمندان سبزمان در کنار مردمان دیدم بسیار دلشاد شدم.
امروز بعد از مدتها از شما آلبومی شنیدم که به شعورمان احترام میگذارد. با موسیقیها و تنظیمهای فوق العاده حرفهای و ترانهها و شعرهایی بجا و زیبا هدیهای بود که شما با خط سوم به ما عرضه کردید.
من همیشه شما رو با اگه یه روز و دیوار دوست داشتم و با نوای دلنشین گیتارتان خاطرههای خوبی برایم رقم زده است. چقدر پرستوها را با صدای شما و جناب فرامرز آصف عزیز برایم دلنشین بوده است و خرسندم که اینبار خودتان به تنهایی این آهنگ زیبا را اجرا کردید.
سال 81 وقتی که در برنامه حمید شب خیز با بابک امینی گیتار زدید و خواندید چقدر دلشاد شدم و وقتی تو این البوم ترانه قدیم را شنیدم دلم یه جورایی هوایی شد.
راستی چقدر ترانه خسته تان حال و هوای این روزهای من و میهنم است. از بنمای رخ که چیزی نمیگویم که بسیار زیبا اجرا کردید. آهنگ «تا کی؟» هم بسیار دلنشین و حرفه ای ساخته و پرداخته اید.
جناب اصلانی عزیز چه خوب است که بیشتر بسازید و بخوانید که سرزمینم به صدای شما و هنر شما بسیار نیازمند است. من جوانی هستم که در داخل ایران زندگی میکنم اما موسیقی دلم ترانهها و آهنگهای شما است که سالهاست خارج از ایران زندگی میکنید.
آرزویم این است که روزی در ایران عزیز شما را ببینیم و از دیدن و شنیدن گیتارتان لذت ببریم.
جناب اصلانی از شما بابت آلبوم بسیار فخیم خط سوم بسیار سپاسگذارم که به ما فرصت این را دادید که دوباره لذت شنیدن موسیقی خوب را از یک هموطن ایرانی را تجربه کنیم.
هنرمند سبزم همیشه سبز و سرفراز باشی.
