این ترانه بی نهایت دوست میدارم که حکایت زخم خوردنهای خودم است. 

تقویم 

کوله بارم اندوه ، شب نشسته در راه

رد خونی بر خاک ، دشنه در سینه ی ماه 

آفتابی مرده ، شیونی در باران

در شب بی لبخند ، سایه ای سرگردان 

خنده ی زخمی عشق ، قاب ِ روی دیوار

آنسوی حوصله ام ، شب و من در تکرار 

اینا تکه هایی از شکستنه

عکسی از خاطره ها توی تقویم منه 

انتظاری در مه ، ساحل تنهایی

موج هایی خسته ، شام ها یلدایی 

شعله های آتش ، باغی از خاکستر

مریمِ خشکیده ، از غزل تنهاتر 

سایه ای بی عابر ، عابری بی سایه

دفتری پر از هیچ ، فصل ها بی آیه 

چشم ها در خوابند ، رمه ها بی چوپان

خواب ها بی رویا ، شب و مه بی پایان 

روزها مایوسند ، خواب ها بی تعبیر

دست ها تنهایند ، واژه ها بی تفسیر 

اینا تکه هایی از شکستنه

عکسی از خاطره ها توی تقویم منه ... 

افشین سرفراز

 خیلی وقت بود که ترانه‌ای یا شعری در اینجا منتشر نکرده بودم این ترانه را همین گونه دوست دارم به دلیل اینکه با او زندگی کردم. گیتارم خیلی وقتها تحمل کرده اما چند وقتی است که با من قهر است و دلیلش هم خودخواهی خودم است. این روزها از احساس خالی هستم و همین است که این ترانه متولد میشود. 

البته قرار بود برای یک گروه موسیقی یک ترانه‌ای بنویسم که بعد از مدتها این ترانه شد و بعد از دو روز از دوستان معذرت خواهی کردم و گفتم که به هیچ رقم بلد نیستم ترانه سفارشی یا مناسبتی بگویم اصولا من ترانه سرا نیستم. همین را ناقابل بدانید که فقط احساس بوده و بس.

به دلتنگی‌های گیتار

با این ترانه گم میشم

به خاطر ندیدنت

هیاهوی مردم میشم 

به نفرین این سرنوشت

که ساده از سرم گذشت

یکی با همین ترانه

بی مهریتُ واسم نوشت 

نه حقیرم نه کوچیکم

نه بی‌صدا نه تاریکم

فقط گمشده ای در 

همین کوچه‌های باریکم 

برای یک نگاه، حروم 

شدم و تو نفهمیدی

پیش چشمات پرپر زدم

ولی اشکامو ندیدی 

واسه فراموش کردنت

کاش این ترانه تموم شه

با این ترانه‌ی زخمی

دلم میتونه آروم شه 

دارم به آخر میرسم

به غربت عادت میکنم

ترانه‌هامو بی‌هوا

با بارون قسمت میکنم 

خیلی وقته که میتونم

باز به گریه‌هام بخندم

کسی سر راهم نمونده که

در روی نگاش ببندم 

دیگه گیتارمم باهام

قهره و ترانه‌ساز نیست

صداش  تو بغضم گرفته

با زخمه‌هام هم‌آواز نیست

سکوت کن !

سکوت کن

سکوت کن

               -  به یادِ آنکه :

                                    -  در سپیده جان سپرد

سکوت کن

سکوت کن

               -  به یاد آنکه :

                                    -  با امید خلق

                                                      -  مرد

سکوت کن

         -  به یاد خشمِ آن شهید سربلند

سکوت کن

         -  به یادِ آنکه :

                               -  عاشقانه

                                             -  زخم خورد

تو از

       -  سکوت

                  -  اگر

                        -  به خشم می رسی

                                                -  سکوت کن

 ایرج جنتی عطایی ـ بهار 56

خاطره 

تو همیشه به رفتن عادت داشتی

چرا به خاطرم موندگار شدی؟

تو که ترانه هامو آتیش زدی

واسه چی آهنگ این گیتار شدی؟ 

برو، خواستنت بلای جونمه

داغ دل تموم لحظه هامه

خیال می کردم نگات مال منه

انگار رفتنت قسمت چشامه 

به ماه و ستاره  هم قسم میشم

لحظه هامو واست حراج  میکنم

تو این قحطی باران و ترانه

آسمونو واست محتاج می کنم 

از تو فقط همین خاطره مونده

من و تو و یه قرار بارونی

بازم اشکامو ترانه می کنم

با حسرت یه دست مهربونی

هنوزم در حسرت این موندم

چرا قفل غرور لباتُ بسته

تو کدوم ترانه ای قصه کنم

یه دنیا بی رحمی تو چشات نشسته 

به آتیش گذشته گر می گیرم

چرا عشقمو دستکم گرفتی؟

واسه حروم کردن دلخوشیام

چرا قلبمو هم ازم گرفتی؟ 

هنوزم حسرت یه «دوست دارم»

مث یه بختک به این دلم مونده

تا حالا نشده شکایت کنم

که یکی خنجر به قلبم نشونده 

شاید یه روز، این روزگار لعنتی

به دلتنگیام روی خوش نشون بده

قصه سرگردونیام به سربیاد

دستامو به یه دست مهربون بده

لعنت به هر چی چتر است که لذت باران را از تو میگیرند. 

حیف نیست لذت زیر باران بودن را با چتر حرام می‌کنید. 

آخرین فتوای عاشقانه :«زیر قطرات باران پائیزی چتر حرام است».

این کاست جدید محسن چاووشی شنیدن دارد بخصوص این ترانه‌اش که فوق العاده است. یک سوز عجیبی دارد بخصوص با یک تکه صدای نی که خیلی شنیدنی است. 

بغض 

چی بگم از کجا بگم / دردمو با کیا بگم
بهتره که دم نزنم / حرفی از عشقم نزنم
از عشقی که گم شد و رفت / عاشق مردم شد و رفت
عشقی که بی فروغ نبود / برای من دروغ نبـــــــود...
بغضِ نشسته تو گلوم / وقتی نشستی رو به روم
من از خودم چرا بگم / می خوام از اون چشا بگم
خیره تو چشم مست تو / دست می دم به دست تو
دل از زمونه می کَنم / حرف دلم رو می زنم
چه حالتی داره چشات / نرگش بیماره چشات
چشم تو خوابم می کنه / مست و خرابم می کنه
وقتی نشستی رو به من / از عاشقی بگو به من
بذار چشات دل ببره / این جوری باشه بهتره
چشات اگه پس نزنن چشمای سرسپرده مو
میشه فراموش کنم خاطره های مرده مو

از تمامی دوستان خواهش میکنم که این آلبوم را به صورت اورجینال تهیه کنید. حداقل از اینجا شروع کنیم 1500 تومان چیزی نیست اما برای حمایت از هنر و هنرمند این مبلغ ناچیز را بپردازیم. 

باور کنید دانلود یک اثر هنری از اینترنت هیچ فرقی با دزدی و از دیوار خانه مردم بالا رفتن ندارد.

 دوستان از من گلایه داشتند که چرا اینجا خبری از شعر و ترانه نیست؟ نمیدانم چرا قیصر را اینگونه دوست میدارم شاید برای این است که در «به آئین دل» حرف مرا زده است، نه حرف مرا نزده است بلکه زندگی مرا شعر کرده است. این شعر دقیقا زندگی من است. 

به آئین دل

برای رسیدن ، چه راهی بریدم
در آغاز رفتن ، به پایان رسیدم  

تیکه هایی از یه ترانه ناتمام که خیلی وقته حال تموم کردنش رو ندارم از دو سال پیش نوشتم و هنوز نتونستم تمومش کنم: 

خیلی وقته که تورو باختم
از آرزوهام ویرونه ساختم
تو شب غریب نامردی
عطر پیرهنت رو شناختم  

قسم خوردم بی تو می میرم
تو خندیدی به التماسم
گفتم بی تو به غم اسیرم
تو طعنه زدی به احساسم 

برو  بی خیال چشماتم
واسه چی واست حروم بشم
برو که حروم شد عاشقی
چرا واست جون تموم بشم  

طعنه نزن که تموم شدم 
به پای عاشقی کم آوردم
تو رفیق نیمه راه شدی
من تا پای جون دل سپردم 

طعنه نزن . . . 

. . . 

. . . 

. . .

قصه دلتنگی

قرارمون زیر بارون

تو خیابون عاشقی

به موعد گلای سرخ

عهد و پیمون عاشقی

قصه‌ی دلتنگیامو

با تو روونه میکنم

واسه رویای دیدنت

تورو بهونه میکنم

عزیز دوست داشتنیم

با تو آشنا ترینم

تموم ستاره‌هامو

به چشم سیات می بینم

واسه شب دلتنگیام

ترانه طاقت می‌کنم

به عطر خوش پیرهنت

ستاره قسمت میکنم

من اگه زخمی ترینم

با تو دیگه خیالی نیست

عاشقانه‌های شعرم

از آهنگ تو خالی نیست

قصه دلتنگیمو به

شعرت امانت می‌کنم

مشق چشم سیاهتُ

به اشک عادت میکنم

قرارمون زیر بارون

به وقت دلتنگی عشق

با ترانه‌ی انتظار

به این خوش آهنگی عشق

می شناسمت به یک جواب

مثل نمازی پر ثواب

می سازمت در یک غزل

معصوم تر از گل و گلاب

تورا مثل یک ترانه

می سرایمت خط به خط

حقیقت بودنم باش

در این زمانه غلط

آخرین تاب و تبم باش

بوسه ای پاک به لبم باش

به گم شدن روشنی

فاتح بغض شبم باش