تو اولین ساعات روز دوشنبه 6 اردیبهشت 1361 مصادف با 26 آوریل 1982 میلادی درست چهل روز قبل از آغاز جام جهانی 82 اسپانیا در روستای جمال آباد از توابع شهر قوشچی «در 56 کیلومتری شمال ارومیه» به دنیا آمدم.

از سال 1382 با پرشین بلاگ شروع به وبلاگ نویسی کردم و از آذر ماه 1382 به بلاگ اسکای نقل مکان کردم.بنا به دلایلی شخصی آرشیو این وبلاگ از آذرماه 82 تا اردیبهشت 83 موجود نمیباشد اما تولد زخمه از تاریخ 6 اردیبهشت 83 می باشد.

در حل حاضر هم این وبلاگ در مورد نگاه خودم به مسائل اجتماعی و فرهنگی و جامعه است. به موسیقی، ترانه، عکاسی و فیلمسازی هم علاقه‌مندم. سعی میکنم که در این زمینه ها هم فعالیت جانبی داشته باشم.

روابطم به شدت تعریف شده است و به هیچ عنوان علاقه ای به بحث و جدل با هر کسی را ندارم.

زخمه را بیشتر به عنوان فرزندم دوستش دارم و برای حفظش لازم باشد هر کاری میکنم و اجازه نمیدهم که ساحتش در اینجا آلوده دروغ و مصلحت طلبی شود.

هنوز همان دهاتی هستم و هنوز هم که هنوز است خودم را یک شهری نمیشناسم به دلیل اینکه تا شش سالگی در محیطی پاک و زلال بزرگ شدم و هنوزم به آن آب و هوا دلبستگی دارم. هنوز خاطره بودن با پدربزرگهایم در محیط پاک جمال آباد و قوشچی از خاطرم نرفته است و هر جای دنیا باشم بالاخره روزی در آن خاک آرام خواهم گرفت و این نهایت آرزویم است.

من فارغ التحصیل رشته مهندسی ماشینهای کشاورزی هستم. با اینکه در ایران رشته ای است که مظلوم واقع شده است اما سعی میکنم که در این زمینه بیشتر فعال باشم.

پدر و مادرم را می پرستم و برادر و خواهرم رو هم بی نهایت دوست میدارم. با اینکه آدمی اجتماعی هستم و به دلیل روابط عمومی بالایی که دارم راحت می توانم در هر جمعی باشم و صحبت کنم اما به دلیل رک بودن و صریح اللهجه بودنم دوستان زیادی در دور و برم نیستند. در دوستی هم هیچ فرقی بین دختر و پسر قائل نیستم و از هر دو جنس دوستان خوب و نازنینی دارم که برای همگی احترام خاصی قائلم و به دیدن و مصاحبتشان بسیار مشتاق و خرسندم.

بهرحال خوشحالم که در این محیط و با مساعدت مدیران نازنین بلاگ اسکای قرار داریم و می توانیم از مصاحبت با یکدیگر لذت ببریم.

در ضمن در محیط این وبلاگ از توهین به یکدیگر خودداری میکنیم و به کامنتها و نظراتی که بدون نام و یا اسامی مجعول باشند اجازه انتشار نمیدهم با اینکه فردی آزادیخواه هستم اما در محیط وبلاگ اجازه تعرض به آزادیهای خودم و دیگران را نمیدهم.

امیدوارم که همیشه آبی و سرفراز باشید.

اکبر یارمحمدی