آخرین ترانه ام رو که از سر جنون و نا امیدی نوشتم و حرفای دلم رو ترانه کردم ببینید:

من منم

به آئینه عادتم نیست

بی تو رفتن قسمتم نیست

 ای پاکترین ترانه ها

بی تو ماندن فرصتم نیست

می شناسمت به یک جواب

مثل نمازی پر ثواب

می سازمت در یک غزل

معصوم تر از گل و گلاب

تو همانی که من منم

می شناسمت که نشکنم

بی آنکه بدانی کیم

که ندانی خسته تنم

تورا مثل یک ترانه

می سرایمت خط به خط

حقیقت بودنم باش

در این زمانه غلط

آخرین تاب و تبم باش

بوسه ای پاک به لبم باش

به گم شدن روشنی

فاتح بغض شبم باش

تو نباشی من نه منم

بودنت سهم بودنم

تا تو باشی ترانه‌ام

زخمه به سازم می زنم

«اکبر یارمحمدی»

امیدورام که همیشه و همیشه عاشق و آبی و سرفراز باشید/ یا علی