اگر چه ...

اگر چه ... اگر چه ... ما رنج برده ایم ما زخم خورده ایم ما تا رسیدن بی مرگیِ امید هر روز مرده ایم . ما با چراغ کینه شب را شناختیم با اسبِ سرخِ حادثه تا قلبِ بی تپشِ مرگ تاختیم . ما تا شکفتنِ انسان ما تا دمیدنِ فریاد ما تا رسیدنِ خورشید - زنده ایم . باری ، اگر چه ... اگر چه ... ایرج جنتی عطائی