یه زمانی قرار بود با یه دوستی که به اسم مستعار داش قیصر برام می نوشت اینجا رو از سوت کوری در بیاریم اما خب در دسترس نبودن این عزیزم باعث شده بود که نتونم زیاد در کنارش باشم الان این چند روزه این دوست عزیزم مهمون خانه کوچکم شده و بهتر است از این موقعیت استفاده کنم و این نوشته زیبایش را در اینجا برای استفاده دوستان قرار دهم. امیدوارم این داش قیصر دست از تنبلی ورداره و بازم برامون بنویسه.

دِ لامروت یه کاری نکنین که بازم من دوباره بیام و باز یه لیچاری بار این و اون بکنم خب خجالت هم خوب چیزیه. مخلص کلوم اینکه من با این خانومایی که داد و قال می کونن و هی می گن مرد باس یه زن داشته باشه و لاغیر خوشم نمیاد.

زیر این گذر که میام زنای محل همشون به چشم برادری بهم نگاه می کنن تا ببین از این نگاه لاکردار ما توفیری واسشون حاصل میشه یا نه؟ اما خب دیگه ما به خان دائی قول دادیم که دیگه از این کارا نکنیم تازه این کریم آب منگول هم به گوشش بشنفه که قیصر زیر سرش بلند شده و تنبونش دو تا شده حرف در میارن و نمیشه سری بالای سرا بولند کرد. حالیته که آبجی. این کارا خوبیت نداره. دِ بابا مردونگی به این حرفا نیس که دشنه رو تو روز روشن تا دسته تو شیکم نامرد بکونی و بگی اوس کریمو عشقه.

حالا مگه چی شده؟ عیبی داره طبق شریعت دینمون مرد چار تا زن بستونه و یه سر و سامونی به این دخترای دم بختی که له له شوعر رو می زنن بده؟ دِ نه دیگه این نمایندگان مجلس شورا به فکر دخترای دم بختن و بد کاری می کنن؟ نه به مولا

حالا این داش فرمون ما یه خبطی کرده و خاطر خواه شده دلیل نداره که این همه لولو و ممه و ممه کنین. خب زن داشته که داشته از قدیم الایام گوفتن زن یکیش کمه دو تاش غمه سه تاش خاطر جمه. تازه با این قانونی که داره میاد مام باس یه فکری به حال خودمون بکنیم. حالا خب درسته که ما خاطر خواه اعظمیم اما خب دیگه. همش که نمیشه یه نوع میوه رو خورد یه روز هلو یه روز انار یه روز هم طالبی حال میده.

حالا از اینا بگذریم چه دلیلی داره یه فوتبالیست روزه بخوره، فوتبالیست باس فحش بخوره تا تو زمین گل نخوره. بازیکن باید جربزه داشته باشه یا توپ ازش رد بشه یا بازیکن حریف والا این فوتبالیست باس بذاری دم دروازه و به توپ بیست میلیمتری بستش. چه معنی داره این علی کریمی بخواد رو حرف آق آجرلو حرف بزنه. بهرحال عزتی و احترامی و حالا که سبزی که سبزی، خب قورمه سبزی هم سبزه.

باس از این داش علی یاد بگیره که چطوری یه روز با داش محمود فالوده میخوره بعد یه روز دیگه اش میره پیش این میرکوپن و سکه یه پولش میکنه و آخر هم باز دس تو دس حاج حبیب میذاره و تیمش رو جم و جور میکنه. البته این آخریا با حاج ممد مایلی خوب حرف نزد یادم باشه بدیم دست این بروبچ تا یه گوشمالی بهش بدن بهرحال حاج مایلی گفتن و بزرگتری گفتن.

از این بگذریم من تو کار این جوونا موندم یا مث این صاحب وبلاگ دخمه (منظورم این اهبر خونه بدوش هستش) میشه مث ممل آمریکایی و عشق یو اس آ چشاش رو کور کرده و این تهرون خودمون رو ول کرده و چسبیده به این نیوجرسی مادر مرده یا میشن مث آق سید گوزنها که نعشه کراک و شیشه و میشه هستند. دِ خجالت بکشین برین دانشگاه و انقلاب علمی بکنین نذارین این اساتید غرب زده مفلک جاسوس سیا دچار رکود علمی بشن. دِ مذبتو شکر بذارین سرمون به کارمون گرم باشه.

من موندم تو کار این روشنفیکرهای یک قرونی (قیمت دو زاری برای یه شکر دیگه است که تو فیلم آق مارمولک می گفت زیاد جدی نگیرین) که خودشون رو جدی میگیرن و خیال می کنن که فقط اینان که باس در مورد ملت فکر کنن. ملت همیشه در صحنه الان در اضطراب سالوادور هستند که ببین باز می خواد سر و ته کی رو هم بیاره، خب کم کاری نیست که طرف از اون دنیا نیومده که راس بگرده و بگه خیالی نیست باس یه کار مفیدی انجام بده.

صب کن بینم انگار موقع بررسی لایحه خانواده دعوا سر اینه که زودتر این لایحه تصویب بشه تا با شرایط اسلامی سالوادور از سیمای حاج عزت پخش بشه تا کسانی که امکانات سیم انداختن به در و همسایه ندارن به طور عملی کارکرد این لایحه بسیار وزین و گوهر بار رو ببین.

برم از این خان  دائی بپرسم که لایحه خانواده چه کارکردهای دیگه ای داره تا من میرم و برمیگردم  در پناه اوس کریم سبز و آبی و سرخ و سفید و عنابی باشید.

مخلص همگی/ داش قیصر